Isabel Allende

Chilijska prozaiczka zaliczana do grona najwybitniejszych, najbardziej znanych i najczęściej pisarzy iberoamerykańskich. Od 1993 r. obywatelka Stanów Zjednoczonych, a od 2004 r. członkini American Academy of Arts and Letters. Odznaczona przez Baracka Obamę Prezydenckim Medalem Wolności. W 2006 znalazła się w grupie kobiet reprezentujących sześć kontynentów podczas ceremonii otwarcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Turynie. Jej wielką karierę zapoczątkowała wydana na początku lat 80-tych powieść Dom duchów, która stała się wielkim międzynarodowym bestsellerem. Od tego czasu książki Isabel Allende sprzedały się na całym świecie (tłumaczeniu na blisko 30 języków) w ponad 50-milionowym nakładzie. Twórczość pisarki często zalicza się do nurtu realizmu magicznego, jednak w przypadku tej prozy jest to zdecydowanie zbyt daleko idące uproszczenie. Jej powieści oparte o silne i złożone bohaterki wpisują się także w szerokorozumiany nurt literatury feministycznej. Pisarka jest założycielką Fundacji Isabel Allende, zajmującą się sprawami ochrony podstawowych praw kobiet i dzieci. W 2020 r. w ręce polskich czytelników trafiła najnowsza powieść Isabel Allende, Długi płatek morza.

Isabel Angélica Allende Llona przyszła na świat w 1942 r. w stolicy Peru, Limie, gdzie jej ojciec, Tomás Allende, kuzyn Salvadora Allende, prezydenta Chile w latach 1970-1973, pełnił funkcję drugiego sekretarza chilijskiej ambasady. Kiedy Isabel miała 3 lata jej ojciec zniknął, a matka wróciła z dziećmi do Chile. W 1953 r. wyszła ponownie za mąż za dyplomatę Ramóna Huidobro, co oznaczało kilka lat częstych przeprowadzek. W tym mało stabilnym czasie czasie niemal nałogowo czytała Isabel Allende książki, w których znajdowała zarówno dystans jak i oparcie. Po ukończeniu szkoły przez kilka lat współpracowała z Organizacją Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa w Santiago. Miała tez epizod pracy w charakterze tłumaczki romansów, jednak jej niesubordynacja i tendencja do poprawiania autorów szybko zakończyły jej translatorską karierę.

W 1962 r. wyszła za mąż, a w następnym roku urodziła się jej córka, Paula. W 1966 r. ponownie została matką, tym razem syna, którego nazwała Nicolas. Zanim ukazały się jej pierwsze powieści, Isabel Allende od drugiej połowy lat 60-tych pracowała jako dziennikarka; na początku w magazynach Paula i Mampato, a później w chilijskiej telewizji. Jej ogromny talent narracyjny chyba jako pierwszy dostrzegł, podczas przeprowadzanego z nim wywiady, słynny poeta Pablo Neruda, który doradził swojej rozmówczyni, by z jej wyobraźnią pisała nie wywiady, lecz książki. Isabel Allende jednak jeszcze długo nie potrafiła wykorzystać swojego potencjału, uwięziona miedzy tradycyjną rolą żony i matki a karierą dziennikarską. Jak sama mówi, pewnie nigdy nie zostałaby pisarką, gdyby nie emigracja z Chile, do której została zmuszona p puczu gen. Pinocheta. Wyjazd z ojczyzny przyniósł jej wyzwolenie i nowy start, a w dłuższej perspektywie oszałamiającą karierę literacką i rozwód. Nowe życie układać zaczęła sobie w Wenezueli, gdzie została niezależną żurnalistką, a później w USA. W 1978 r. kryzys w jej małżeństwie zaowocował separacją, jednak do oficjalnego rozwodu doszło dopiero niemal dekadę później. W 1988 r. w Kalifornii, podczas podróży związanej z promocją książki , Isabel Allende poznała Williama Gordona, który aż do 2015 r. był jej drugim mężem.

Isabel Allende, Dom duchów i początek wielkiej kariery

Swoją debiutancką powieść, Dom duchów, Isabel Allende opublikowała dopiero jako 40-latka w 1982 r. Rozpisana na dziesięciolecia historia rodziny Truebów swoje źródła ma w liście, który autorka zaczęła pisać do swojego umierającego w Chile dziadka. Tekst, który później stał się jednym z największych bestsellerów literatury iberoamerykańskiej, został początkowo odrzucony przez wielu wydawców. W końcu ukazał się w Argentynie i niemal z miejsca podbił serca czytelników. Niezadługo po wydaniu książki Isabel Allende była już wschodzącą gwiazdą światowej literatury. Dom duchów szybko doczekał się przekładów na kilkadziesiąt języków i wielu zagranicznych wydań. W 1993 r. powstała filmowa adaptacja powieści, pamiętna głównie ze względu na doborową obsadę – w filmie zobaczyć można m.in. Jeremy’ego Ironsa, Meryl Streep, Winonę Rider i Glen Close.

Po wielu latach do księgarń trafiły jeszcze dwie książki Isabel Allende, Córka fortuny (1999) oraz Portret w sepii (2000), osadzone w świecie przedstawionym Domu duchów. Opowiadają one o losach przodków głównych bohaterów debiutanckiej powieści pisarki.

Isabel Allende, W samym środku zimy i Długi płatek morza

W ciągu niemal czterech dekad swojej literackiej działalności spod pióra pisarki wyszło wiele pięknych i ciekawych narracji, a jej dorobek obejmuje ponad 20 tytułów. Niemal wszystkie z nich są dostępne w polskim tłumaczeniu. W polskim księgarniach znaleźć można również dwie najnowsze powieści Isabel Allende: W samym środku zimy oraz Długi płatek morza.